Aberracja - wada układu optycznego (soczewki, zwierciadła, obiektywu) powodująca zniekształcenia, przebarwienia lub nieostrość obrazów uzyskiwanych przy jego udziale. Typy abberacji: sferyczna, koma, astygmatyzm, dystorsja, chromatyczna. Aby zlikwidować aberrację stosuje się specjalne układy soczewek.

AD (Anomalous Dispersion) - dyspersja anomalna.Jest to oznaczenie stosowane między innymi przez Minoltę i Tamrona dla określenia soczewek wykonanych ze szkła o niskiej dyspersji charakteryzujących się dodatkowo tym, że w sposób nierównomierny rozpraszają poszczególne fragmenty widma. Cecha ta ułatwia "prowadzenie" przez dany obiektyw promieni światła o konkretnej barwie.

ADI (Advanced Distance Integration) - System pomiaru błysku ADI to system stosowany głównie w systemie optyki Sony/Minolta. Z systemu ADI można korzystać podczas zdjęć z użyciem obiektywu z koderem odległości i wbudowanej lampy błyskowej lub zewnętrznej lampy HVL-F56AM / HVL-F36AM* (*zgodnie z informacją podaną przez Producenta). ADI umożliwia automatyczny pomiar praktycznie niezależny od ilości światła odbijanego przez obiekt lub tło. Moc błysku jest wyznaczana na podstawie precyzyjnych informacji o odległości przekazywania z kodera. Dzięki temu naświetlanie jest dokładniejsze niż przy użyciu standardowego systemu pomiaru światła błyskowego TTL (Through The Lens - przez obiektyw), który bywa zawodny w przypadku silnie odbijających światło lub bardzo ciemnych obiektywów i tła.

AF-S - używane przez Nikona oznaczenie bezgłośnie, wbudowanego w obiektyw silnika ultradźwiękowego Silent Wave służącego do napędu autofokusa. Technologicznie jest to odpowiednik USM Canona i HSM Sigmy.

AF-S (AF Stop) - funkcja autofokusa możliwa do włączenia w niektórych długoogniskowych obiektywach Canona, zapobiegająca "utraceniu" ostrości gdy fotografowany obiekt lub motyw zostanie na chwilę przesłonięty.

AF/MF - mechanizm pierścienia ogniskowych dla przełączania pomiędzy trybem autofokus (AF) a ogniskowaniem ręcznym (MF). Przełączania pomiędzy trybami AF i MF dokonuje się łatwo, przesuwając pierścień ogniskowych do przodu lub do tyłu. Szeroki pierścień ogniskowych umożliwia płynne i precyzyjne ogniskowanie ręczne.

AL, ASL, ASP, ASPH (Aspherical Lens) - obiektyw asferyczny, zawierający w swej konstrukcji optycznej soczewkę/i asferyczną/e, czyli taką/ie w których co najmniej jedna z powierzchni nie jest wycinkiem sfery. Dzięki takiemu kształtowi łatwe staje się wyeliminowanie aberracji sferycznej soczewek, czyli wady polegającej na tym, że bardziej i mniej nieosiowo biegnące promienie światła skupiane są w różnych punktach, co powoduje rozmycie obrazu. Zastosowanie ów soczewek pozwala znacznie zmniejszyć liczbę soczewek potrzebnych do skorygowania tej aberracji, a także pomaga zmniejszyć dystorsję obiektywu. Istnieje kilka sposobów wykonywania soczewek asferycznych. Klasyczny polega na czasochłonnym i kosztownym indywidualnym szlifowaniu każdej soczewki, a inny tańszy polega na wytłoczeniu soczewki z tworzywa sztucznego, można też wytłoczyć jedynie "nakładkę" z asferyczną powierzchnią, którą łączy się ze zwykłą soczewką (hybrid aspherical lens). Ciśnieniowe odlanie asferycznej soczewki ze szkła to najnowsza metoda.

APO (Apochromatic) - to korekcja apochromatyczna, dzięki której obiektyw pozbawiony jest aberracji chromatycznej. Wada ta wynika z różnego współczynnika załamania w szkle promieni światła o różnych barwach, a efektem jest nieostry obraz przy pełnym otworze przysłony, widoczny szczególnie w obiektywach długoogniskowych. Dzięki zastosowaniu soczewek o niskiej dyspersji różnice w załamywaniu są bardzo małe i obraz jest ostry już przy przysłonie całkowicie otwartej lub lekko tylko przymkniętej.

ASA - (ang. American Standard Association) Odpowiednik ISO, system sensytometryczny określający czułość kliszy fotograficznej. W wypadku matrycy światłoczułej w aparatach cyfrowych mówimy o ekwiwalencie czułości (piksele skupiają się w większe grupy imitując jeden duży obszar światłoczuły).

ASA (American Standard Association)- - to system sensometryczny. Znormalizowana (ISO) skala określająca czułość kliszy fotograficznej.

ASL - hybrydowe elementy asferyczne zapewniają najwyższą zwartość budowy i jakość obrazu Zastosowanie posiadanej wyłącznie przez Tamron technologii wytwarzania hybrydowych elementów asferycznych (które mogą zastąpić układy wielu elementów optycznych) pozwoliło na uzyskanie nieosiągalnej wcześniej jakości obrazu i zwartości obiektywu.

AT-X (Advanced Technology-Xtra) - oznaczenie grupy najsolidniej wykonanych obiektywów o najwyższych parametrach optycznych, zaprojektowanych według najbardziej zaawansowanych technologii.Najczęściej uzywane przez Tokinę.

Auto Bracketing - seria trzech zdjęć o zróżnicowanej ekspozycji: pierwsze ujęcie jest niedoświetlone o zadaną wartość, drugie naświetlone prawidłowo, a trzecie prześwietlone. Dzięki tej funkcji możemy sfotografować jedno i to samo ujęcie, a potem wybrać jego najwłaściwszą wersję.

Autofocus (AF) - automatyczne nastawianie ostrości. Automatyczny system, który wykorzystuje silnik elektryczny wbudowany w obiektyw lub korpus aparatu dla uzyskania takiego wysunięcia obiektywu, które zapewnia ostrość naświetlanego obrazu. Odległość os fotografowanego obiektu ustalana jest na podstawie np. pomiaru różnic faz wysyłanych fali lub na podstawie różnicowania kontrastów.

Balans bieli - to równoważenie barwy światła pochodzącego z różnych źródeł. Przykładowo światło sztuczne powoduje na zdjęciu dominantę barwy żółtej. Regulacja balansu bieli (spotykana w prawie każdym aparacie cyfrowym) niweluje ten efekt sprawiając, że na fotografii kolor biały będzie wyglądał naturalnie.

CAF2 - wzór chemiczny fluorku wapnia, z którego sztucznie hodowanych kryształów firma Canon wykonuje część stosowanych przez siebie soczewek o niskiej dyspersji.

Camera obscura - to najprostszy aparat fotograficzny składający się ze skrzynki światłoszczelnej i otworka. Światło padające prze otworek tworzy na przeciwległej ściance skrzynki odwrócony obraz przedmiotu.

CCD (Charge Coupled Device) - półprzewodnikowy przetwornik obrazu. Płytka z siatką elementów światłoczułych. W zależności od natężenia światła padającego na poszczególne komórki płytki, wzbudzany jest prąd, który zamieniany jest później na sygnał cyfrowy. Można w ten sposób zapisać cyfrowo obraz w pamięci. CCD znalazł zastosowanie między innymi w aparatach cyfrowych.

Celownik lunetkowy - niezależny od obiektywu układ optyczny umożliwiający obserwowanie fotografowanej sceny. Jego wadą jest błąd paralaksy, który powoduje, iż obraz obserwowany różni się nieznacznie od fotografowanego. co wynika z nierównoległości osi celownika i obiektywu.

Celownik lustrzany - system wykorzystujący ruchome lustro umieszczone w aparacie pod kątem 45 stopni za obiektywem. Podczas fotografowania obraz odwzorowywany przez obiektyw trafia za pośrednictwem lustra do oka obserwatora. W momencie wyzwolenia migawki lustro podnosi się a obraz zostaje utrwalony na kliszy. Jest to najlepszy system obserwacyjny. Obraz obserwowany jest rzeczywistym obrazem fotografowanym.

CRC (Close Range Correction) - system korekcji ogniskowania dla małych odległości fotografowania.Tego skrótu dla określenia pływających zestawów soczewek używa Nikon.

Czułość / Światłoczułość - czułość materiału fotograficznego (sensora światłoczułego) na padające światło wyrażana w międzynarodowej skali ISO. Im mniejsza światłoczułość tym większa wartość naświetlenia konieczna do zrobienia prawidłowego zdjęcia. Jednocześnie i czułość wyższa tym większa ziarnistość obrazu.

D (Distance – odległość) - skrót używany w nazwach obiektywów przeznaczonych do Minolt i Nikonów informuje, o ich wyposażeniu w koder przekazujący do korpusu aparatu dane o odległości fotografowania, potrzebne przede wszystkim do pracy systemów pomiaru błysku.

DC (Defocus-image Control) - to system sterowania nieostrością stosowany w dwóch obiektywach portretowych Nikona. Poprzez regulację stopnia skorygowania aberracji sferycznej można wzmocnić rozostrzenie obrazu za albo przed fotografowanym obiektem.

DG (DiGital) - to skrót stosowany przez Sigmę w oznaczeniach obiektywów przeznaczonych do lustrzanek cyfrowych, w których pole powierzchni elementu rejestrującego jest mniejsze niż klatki filmu 35 mm. Aby takim aparatom zapewnić szerokie pole widzenia, potrzebne są obiektywy o 1.2-1.5 raza krótszych ogniskowych niż w przypadku tradycyjnych lustrzanek małoobrazkowych.Sigma zaprojektowała specjalne obiektywy w rodzaju 20 mm f/1.8 i 15-30 mm f/3.5-4.5, właśnie dla potrzeb takich lustrzanek cyfrowych.

Di (Digitally Integrated Design) - jest stosowanym przez Tamron oznaczeniem obiektywów, których układy optyczne zostały specjalnie zaprojektowane dla cyfrowych lustrzanek jednoobiektywowych. Tę samą wysoką jakość działania zapewniają te obiektywy w konwencjonalnych aparatach AF na filmy wykorzystujące halogenki srebra.

Di II (Digitally Integrated Design II) - jest stosowanym przez Tamron oznaczeniem obiektywów, których układy optyczne zostały zaprojektowane wyłącznie dla cyfrowych lustrzanek jednoobiektywowych z mniejszymi matrycami światłoczułymi (nie większymi niż 24mm x 16mm). Układy optyczne tych obiektywów są zoptymalizowane, tak by odpowiadały charakterystykom pracy cyfrowych lustrzanek jednoobiektywowych.

DIN - (Deutsche Institut fur Normung) - to system sensytometryczny ze skalą stopni czułości znormalizowaną przez tę instytucję.Był on używany w Europie przed wprowadzeniem międzynarodowej skali stopni czułości, znormalizowanej przez ISO.

DL (Dispersion-Low) - to oznaczenie stosowane w obiektywach Sigmy, w których zastosowanie soczewki ze szkła o niskiej dyspersji dało pewne skorygowanie aberracji chromatycznej, ale nie na tyle pełne, by obiektyw mógł nosić oznaczenie APO.

DO (Difractive Optics) - to oznaczenie obiektywów Canona zawierających wielowarstwowy dyfrakcyjny element optyczny (Difractive Optical Element). Ów element zastosowany został na razie tylko w jednym obiektywie (EF 400 mm f/2.8 DO IS USM). Jest to zestaw dwóch siatek dyfrakcyjnych, które dzięki specjalnie dobranej charakterystyce, precyzyjnemu ustawieniu względem siebie i umieszczeniu "w towarzystwie" specjalnie dla nich zaprojektowanego układu soczewek klasycznych, pełnią rolę zarówno soczewek fluorytowych o niskiej dyspersji, jak i soczewek asferycznych. Za pomocą skromniejszego zestawu soczewek, pozwala na zlikwidowanie aberracji chromatycznej, sferycznej i innych wad optyki. Jednocześnie obiektyw może mieć znacznie mniejsze wymiary i masę.

DX kod - to system automatycznego rozpoznawania czułości błony. Obecnie spotykany w większości nowoczesnych aparatów fotograficznych.

Dystorsja - zniekształcenie optyczne kształtów i/lub proporcji w obrazie, występujące przy niektórych typach obiektywów. Może być także wykorzystywane jako efekt specjalny.

ED, ELD (Extra-low Dispersion, Extraordinary Low Dispersion) - są to określenia stosowane przez Nikona i Sigmę na szczególnie niską dyspersję szkła, z którego wykonano soczewki obiektywów.

EF (Electronic Focus) - elektroniczne ogniskowanie. To oznaczenie obiektywów autofokus produkowanych przez Canona do lustrzanek serii EOS.

Efektywna liczba pikseli - to rzeczywista liczba pikseli wykorzystywana przy przetwarzaniu obrazu.

Ekspozycja - ilość światła, którego działaniu poddaje się materiał światłoczuły, regulowana czasem otwarcia migawki lub zegarem powiększalnikowym oraz przesłoną obiektywu.

Ekwiwalent ogniskowej - odpowiednik ogniskowej obiektywu aparatu cyfrowego dla klasycznego aparatu na film 35mm (małoobrazkowy). Różnica między tymi parametrami wynika z tego, że element światłoczuły (CCD) jest znacznie mniejszy niż wymiary zwykłej klatki filmowej 24 x 36mm. Ekwiwalent ogniskowej podaje się dla ujednolicenia nazewnictwa.

EX - to określenie sposobu wykończenia korpusu obiektywów Sigmy, zapewniającego mu "szlachetny" wygląd chropowatego metalu.

FEC Mechanizm obrotu filtra (Filter Effect Control ? FEC) - nowy mechanizm obrotu filtra (FEC) służy do obracania filtra do żądanego położenia, gdy nałożona jest osłona przeciwsłoneczna. Dokonuje się tego, obracając pierścień FEC, który z kolei obraca znajdujący się z przodu obiektywu element dla mocowania filtra.

Filtr neutralny szary - filtr używany do regulacji ilości światła wpadającego przez obiektyw w aparatach o stałym otworze przesłony lub kiedy trzeba użyć dużego otworu przesłony w jasnym oświetleniu.

Filtr polaryzacyjny - filtr, który zatrzymuje lub przepuszcza światło spolaryzowane.

Filtr typu "Skylight" - bardzo jasno różowy filtr używany do likwidacji niebieskiej dominanty barwnej spowodowanej zbyt dużą ilością światła z nieba oraz wyeliminowania wpływu promieniowania ultrafioletowego i mgły.

Filtry UV - filtr pochłaniający promieniowanie ultrafioletowe. Może zostawać na stałe na obiektywie stanowiąc jego dodatkową ochronę.

Filtry żelatynowe - filtry z barwionej w masie żelatyny, umieszczane przed obiektywem lub na źródłach światła. Są tańsze niż szklane lub plastikowe, ale mniej wytrzymałe.

FISHEYE - dosłownie rybie oko. Bardzo krótkoogniskowy i super-szerokokątny obiektyw z celowo niekorygowaną dystorsją beczkowatą. Może tworzyć obraz na całej klatce filmu (Diagonal Fisheye), lub tylko w kole o średnicy krótszego boku klatki (Circular Fisheye). Kąty widzenia obiektywów typu „rybie oko” wynoszą 170-220°, a ogniskowe – 15-16 mm (Diagonal Fisheye) albo 8 mm (zazwyczaj Circular Fisheye).

FLOAT (Floating elements) - to soczewki pływające (szybujące). Podczas ogniskowania, grupy soczewek o takiej charakterystyce,poruszają się niezależnie od siebie, co zapewnia wyższą ostrość przy małych odległościach fotografowania.

FP (Focus Preset) - to zapamiętanie ostrości. Funkcja ta stosowana jest w najdłuższych i najjaśniejszych teleobiektywach Canona. Pozwala na ustawienie ostrości na konkretną odległość przedmiotową i zapamiętanie tego ustawienia. W czasie fotografowania zapamiętane ustawienie to można momentalnie przywołać naciskając odpowiedni przycisk.

FT-M (Full-Time Manual Focusing) - dokładnie oznacza zawsze możliwe ręczne ustawianie ostrości. Układ ten pozwala ręcznie przeostrzyć obraz nawet podczas działania autofokusa. Stosowany w Canonach.

G - to określenie grupy jasnych obiektywów posiadających najlepsze parametry optyczne, najwyższej klasy mechanikę i przeznaczonych - głównie ze względu na cenę - raczej do zastosowań profesjonalnych. Symbol pochodzi od złotej (Gold) barwy paska na obudowie obiektywu. W obiektywach Nikona autofokus bez pierścienia przysłon, którą steruje się z korpusu aparatu. Konsekwencją takiego rozwiązania jest ich niepełna współpraca z korpusami posiadającymi tylko jedno pokrętło sterujące – brak jest niektórych automatyk naświetlania. W oznaczeniach tych obiektywów nie występuje litera "D", ale wszystkie przekazują do korpusu informacje potrzebne "trójwymiarowemu" pomiarowi światła.

Głębia ostrości - przestrzeń, w której wszystkie elementy są ostre w obrazie; im obiekt jest bliżej aparatu, tym mniejsza jest głębia ostrości. Wszystko zależy od typu obiektywu i zadanej przesłony. Głębia ostrości zmienia się w zależności od nastawionej, wybranej wartości liczby przesłony, nastawionej wybranej odległości przedmiotowej oraz od odległości ogniskowej obiektywu użytego do zdjęć. Głębia ostrości wzrasta, jeżeli zmniejsza otwór przesłony (nastawiona na skali większa wartość liczby przesłony), jeżeli do zdjęć użyto obiektywu o krótszej odległości ogniskowej, i jeżeli obiektyw jest nastawiony na maksymalną odległość przedmiotową.

Głębia ostrości - fragment przestrzeni, w której wszystkie sfotografowane obiekty są ostre. Głębia ostrości zależy od wartości przysłony - im mniejsza jej wartość tym mniejsza głębia (na przykład przy zdjęciach portretowych) i im większa przysłona tym większa głębia (zdjęcia krajobrazowe).

HID (High Index High Dispersion) - element ze szkła HID (High Index High Dispersion)- duży współczynnik załamania, duża dyspersja). Element ze szkła HID minimalizuje aberrację chromatyczną na osi i poprzeczną, stanowiące najpoważniejszą przeszkodę na drodze do osiągnięcia wysokiej jakości optycznej.

HSM (Hyper-Sonic Motor) - obiektywy wyposażone w zasilany falami ultradźwiękowymi silnik HSM (Hyper Sonic Motor) w trybie automatycznego ustawiania ostrości pracują bardzo szybko, a przy tym niemal bezgłośnie. Określenie stosowane jest dla obiektywów Sigmy, w które wbudowano ów ultradźwiękowy silnik autofokusa, a przeznaczonych do firmowych lustrzanek Sigmy oraz do lustrzanek Canona i Nikona.

IF (Internal Focusing) - wewnętrzne ogniskowanie.To sposób ustawiania ostrości w obiektywie polegający na ruchach zaledwie jednej lub dwóch wewnętrznych grup soczewek, a nie na osiowych ruchach wszystkich elementów optycznych. Zaletą takiego rozwiązania jest to, że przód obiektywu pozostaje nieruchomy podczas ustawiania ostrości. Ułatwia to stosowanie filtrów połówkowych i polaryzacyjnych oraz umożliwia zaprojektowanie "perfekcyjnej" osłony przeciwsłonecznej w kształcie tulipana. Innymi zaletami IF są m.in. mniejsze zużycie prądu przez napęd autofokusa i większa szybkość ogniskowania, co wynika z mniejszej masy i rozmiarów elementów optycznych poruszających się przy ustawianiu ostrości. Wadą wewnętrznego ogniskowania jest zmiana ogniskowej wraz ze zmianą odległości fotografowania – przy mniejszych odległościach ogniskowa jest wyraźnie krótsza.

Interpolacja - uśrednienie wartości naświetlenia sąsiadujących ze sobą punktów światłoczułych. Każdy piksel odpowiada za jedną z trzech barw RGB dlatego dopiero zinterpolowany obraz zawiera pełną informację o rzeczywistej barwie obrazu.

IRF, I/R, RF (Internal Rear Focusing) - wewnętrzne-tylne ogniskowanie. Szczególny przypadek wewnętrznego ogniskowania, w którym do ustawiania ostrości wykorzystywana jest tylna grupa soczewek obiektywu.

IS (Image Stabilizer) - stabilizator obrazu. System ten zastosowany jest w niektórych obiektywach Canona, oparty na żyroskopowym układzie sterującym grupą soczewek. Pozwala na zmniejszenie na zdjęciu rozmazań powstałych w wyniku drgań aparatu i obiektywu podczas fotografowania.

ISO - skrót nazwy: International Standard Organization - skala stopni czułości znormalizowana przez tę instytucję, która została przyjęta jako norma międzynarodowa dla oznaczania fotograficznych materiałów światłoczułych i zastąpiła poprzednio używane powszechnie skale stopni czułości według ASA i według DIN.

Kąt widzenia obiektywu - kąt tworzący się między liniami wyznaczającymi maksymalne pole widzenia obiektywu o danej ogniskowej.

Kompensacja ekspozycji / Korekta - jest to możliwość szybkiej zmiany wartości ekspozycji. W aparatach cyfrowych najczęściej stosowany jest zakres +/-2EV w odstępach co 1/3EV, co oznacza, że możemy zdjęcie maksymalnie 2-krotnie prześwietlić lub niedoświetlić. Punktem wyjściowym jest tu wartość proponowana przez światłomierz aparatu jako ekspozycja prawidłowa.

Kompresja - zmniejszenie rozmiarów pliku zdjęciowego według stałego algorytmu. Wielkość kompresji wybieramy określając jakość zdjęcia (np. fine, normal itd.), a więc im większe skompresowanie tym gorsza jakość końcowa.

Konwerter - dodatkowy układ optyczny, mocowany między obiektywem i korpusem aparatu fotograficznego, powodujący wydłużenie odległości ogniskowej użytego obiektywu. Konwerter może spowodować pewne pogorszenie jakości obrazu zdjęcia, a ponadto obniża "jasność" obiektywu.

Korekta / Kompensacja ekspozycji - jest to możliwość szybkiej zmiany wartości ekspozycji. W aparatach cyfrowych najczęściej stosowany jest zakres +/-2EV w odstępach co 1/3EV, co oznacza, że możemy zdjęcie maksymalnie 2-krotnie prześwietlić lub niedoświetlić. Punktem wyjściowym jest tu wartość proponowana przez światłomierz aparatu jako ekspozycja prawidłowa.

L (Luxury) - to najwyższej klasy, zawodowa optyka firmy Canon. Obiektywy te należą do tej grupy, którą charakteryzuje czerwony pasek na obudowie.

LAH, LHA (LD-Hybrid Aspherical Element) - soczewka asferyczna złożona z asferycznej nakładki na soczewce o niskiej dyspersji, pełniąca rolę obu rodzajów soczewek. W chwili obecnej rozwiązanie to stosuje tylko Tamron.

LD (Low Dispersion) - niska dyspersja, czyli mały kąt rozproszenia składowych widma światła po przejściu przez soczewkę. Dla soczewek wykonanych ze "zwykłych" gatunków szkła kąt ten jest stosunkowo duży i w związku z tym obraz powstaje nie tylko w płaszczyźnie filmu, ale także przed nią i za nią, czego konsekwencją jest nieostry obraz. Wada tej optyki to aberracja chromatyczna. Aby wszystkie barwy światła były załamywane tak samo, obiektyw powinien być skorygowany apochromatycznie. W tym celu należy w jego konstrukcji w odpowiedni sposób zastosować soczewkę/i o niskiej dyspersji. Soczewki LD stosuje się czasami w obiektywach szerokokątnych dla zmniejszenia winietowania.

Liczba przewodnia - miara maksymalnej wydajności świetlnej elektronowej lampy błyskowej. Wartość ta jest dla danej lampy zmienna w zależności od czułości błony użytej do zdjęć. Większość producentów podaje wartość liczby przewodniej dla określonego modelu, przy założeniu, iż czułość błony wynosi ISO 100/21, oraz że odległość fotografowanego przedmiotu od lampy błyskowej będzie mierzona w metrach. Przy tych założeniach, wartość liczby przesłony, na którą należy nastawić obiektyw, można obliczyć dzieląc liczbę przewodnią przez odległość fotografowanego przedmiotu od lampy, na przykład: podana liczba przewodnia lampy wynosi 40 (dla ISO 100/21), jeżeli odległość przedmiotu od lampy równa się 5 m, wartość liczby przesłony trzeba nastawić na 8, gdyż 40: 5 = 8.

MACRO, MICRO, MAKRO - zdolność obiektywu do fotografowania z małych odległości, przy dużych skalach odwzorowania. Oznaczenie to powinny w zasadzie nosić jedynie obiektywy pozwalające uzyskać skalę co najmniej 1:1, najwyżej 1:2. Niestety, określenie "macro" jest bardzo często nadużywane, przede wszystkim w tanich amatorskich zoomach. Czasem można je nawet spotkać w optyce o maksymalnej skali odwzorowania rzędu 1:6.

MC, SMC, BBAR, S.S.C. (Multi Coating, Super Multi Coating, Broad-Band Anti-Reflection, Super-Spectra Coating) - są to określenia różnych producentów na wielowarstwowe powłoki przeciwodblaskowe naniesione na soczewki obiektywów. Ich obecność poprawia przenoszenie kontrastu oraz oddanie barw. Symbol MC (lub podobny), świadczący o podwyższonej klasie obiektywu, obowiązkowo znajdował się w nazwie niemal każdego obiektywu aż do lat osiemdziesiątych, kiedy to wielowarstwowe powłoki stały się standardem. Obecnie tylko "SMC" znajduje się jeszcze w nazwach obiektywów Pentaxa, a na korpusach niektórych Tamronów zobaczyć można napis "BBAR".

Micro USM - określenie w optyce autofokus Canona , które informuje o tym, że napędem autofokusa jest mikrosilnik USM (a nie USM pierścieniowy).

Migawka - zasłona blokująca dostęp światła do powierzchni sensora światłoczułego. Podczas robienia zdjęcia migawka otwiera się na ułamek sekundy i zamyka kiedy zadany czas naświetlenia już upłynie.

MIRROR - dosłownie zwierciadło (lustro). Określenie to występuje w nazwach obiektywów lustrzanych. W ich konstrukcji występują lustra, powodujące że światło tworzące obraz przebiega przez obiektyw trzy razy – tam i z powrotem –. Rozwiązanie to pozwala na skrócenie korpusu i zmniejszenie masy obiektywu długoogniskowego. Obiektywy lustrzane posiadają wade jaką jest brak przysłony, tak więc otwór względny musi mieć „uniwersalną” wartość, pasującą do większości sytuacji zdjęciowych. Nie może być zbyt duży, gdyż wtedy głębia ostrości byłaby za mała, a dodatkowo wzrosłaby masa obiektywu. Nie może też być zbyt mały, gdyż trudno byłoby fotografować przy słabym świetle. Kompromisową wartością jest zazwyczaj f/8 dla obiektywów o ogniskowej 500 mm i f/11 dla optyki 1000 mm. Jedynym lustrzanym obiektywem wyposażonym w autofokus jest 500 mm f/8 Minolty.

MM - to oznaczenie obiektywów Zeissa przeznaczonych do Contaxa i Yashiki. Istnieje w nich możliwość automatycznego doboru przysłony.

MM (Micromotor) - to skrót w optyce autofokus Canona informujący, że napędem autofokusa jest klasyczny mikrosilnik (nie-USM) .

MTF (ang. Modulation Transfer Function) - funkcja przenoszenia modulacji (ang. Modulation Transfer Function), to ustandaryzowany sposób określenia jakości i możliwości obiektywów. Wykres MTF przedstawia zdolność do przenoszenia kontrastu przy różnych gęstościach linii. Oś pionowa reprezentuje kontrast, a najwyższą wartością jest 1 (doskonałe przenoszenie). Przykładowy wykres jest wynikiem testu przeprowadzonego w warunkach studyjnych. Fotografowana tablica testowa ma naniesione pary linii o różnej gęstości - 10 lp/mm oraz 30 lp/mm (gdzie "lp" to jedna para linii). Ponadto istnieje podział na linie ułożone równolegle do krzywizny obiektywu (tzw. linie M od ang. Meridional) oraz linie ułożone prostopadle do krzywizny obiektywu (koncentrycznie, tzw. linie S od ang. Sagital). Odczyt dla linii o gęstości 10 lp/mm opisuje kontrast obiektywu i oznaczony jest kolorem czerwonym. Wykres ciągły dotyczy linii S, natomiast wykres przerywany linii M. Kolorem zielonym oznaczony wykres dla 30 lp/mm i opisuje on ostrość obiektywu. Tu także wykres ciągły dotyczy linii S, a wykres przerywany linii M. Obiektyw doskonały posiadałby wykres, na którym wszystkie cztery linie (czerwona i zielona; ciągła i przerywana) biegłby od O do 22mm na poziomie 1. Niestety nie ma obiektywów doskonałych. Najczęściej kontrast spada w kierunku rogów kadru. Warto jednak pamiętać, że dla użytkowników aparatów cyfrowych z matrycą w formacie APS-C interesujące są wartości odpowiadające najwyżej 14-17mm od centrum kadru (tyle w przybliżeniu wynosi połowa przekątnej takiej matrycy). Dlatego też w przypadku wykresów MTF dla obiektywów cyfrowych (seria DC) oś pozioma kończy się na wartości 14mm.

NIC (Nikon Integrating Coating) - to nikonowska nazwa wielowarstwowych powłok przeciwodblaskowych na soczewkach.

Ogniskowa - odległość (w milimetrach) między płaszczyzną obiektywu a miejscem, w którym skupia się światło tworzące ostry obraz. Jeśli mamy do czynienia z obiektywem zmiennoogniskowym (zoom) to podawany jest zakres ogniskowej np. 7-21mm. Standardem podawania ogniskowej jest wartość dla formatu 35mm (tradycyjny film małoobrazkowy), dlatego w opisach aparatów cyfrowych można znaleźć notkę "ekwiwalent dla 35mm". Od długości ogniskowej zależy "kąt widzenia" aparatu.

OS - w obiektywach oznacza zastosowanie Optycznego Stabilizatora. Wbudowany mechanizm kompensuje drgania aparatu. Umożliwia zrobienie ostrego zdjęcia łagodząc ruchy aparatu podczas fotografowania z ręki. W obiektywach Sigmy nowej generacji, oznaczenie OS charakteryzuje się dużą szybkością oraz skutecznością działania i nie ustępuje systemom stosowanym w profesjonalnej ofercie innych producentów.

PC (Perspective Control) - to sterowanie perspektywą obrazu. Termin ten określa obiektywy o przesuwnej lub odchylanej osi optycznej. Przesuw osi przydaje się w fotografii architektury, a jej przechył (decydujący o głębi ostrości) w fotografii krajobrazowej, portretowej i katalogowej.

Piksele - malutkie powierzchnie świecące, które tworzą obraz elektroniczny.

Pomiar światła - system pomiaru warunków oświetleniowych dobierający najlepszą dla danego kadru ekspozycję. Aparaty cyfrowe wyposażone są zawsze w automatyczny pomiar światła (Automatyka Ekspozycji), który doskonale wyręcza nam w ustawieniu optymalnej przysłony i czasu naświetlenia. Zaawansowane aparaty oferują też różne rodzaje pomiaru: matrycowy (inaczej uśredniony), punktowy, centralnie - ważony i inne.

Preselekcja czasu migawki - typ półautomatycznego sterowania naświetlaniem, w którym fotografujący ręcznie ustawia wartość czasu migawki, a układ sterujący automatycznie dobiera wartość liczby przesłony, zapewniającą w konkretnych warunkach prawidłowe naświetlenie.

Preselekcja przesłony - typ półautomatycznego sterowania naświetlaniem, w którym fotografujący ręcznie ustawia wartość liczby przesłony, a układ sterujący automatycznie dobiera czas migawki, zapewniający w danych warunkach prawidłowe naświetlenie.

Priorytet migawki - fotografujący własnoręcznie ustawia czas naświetlenia (otwarcia migawki), a automatyka aparatu dostosowuje do tego optymalną przysłonę.

Priorytet przysłony - ręczny dobór wielkości otworu przysłony z automatycznie dobranym czasem naświetlenia. Zadając określoną przysłonę regulujemy głębię ostrości.

Przesłona - układ regulujący wielkość otworu, przez który światło wpada do aparatu. Najczęściej spotykanym typem jest przysłona irysowa - nachodzące na siebie blaszki tworzą okrągły otwór, który możemy zmniejszyć (zwiększając liczbę przysłony) lub zwiększyć (zmniejszając l. p.). Kolejne skoki przysłony na skali powodują 2-krotną zmianę natężenia wpadającego światła Od wartości przysłony zależy też głębia ostrości czyli fragment przestrzeni uchwyconej na zdjęciu, w którym wszystkie elementy są ostre (im mniejszy otwór tym większa głębia).

RAW - tryb zapisu oznaczany jako RAW (tzw. surowy) jest trybem pozwalającym na transfer danych (bitów) bezpośrednio z aparatu cyfrowego (matrycy CCD lub CMOS) do np. komputera, bez żadnej ingerencji w ten proces ze strony oprogramowania (przetwarzania elektronicznego), czy też sprzętu.

REFLEX - to oznaczenie występujące w nazwach obiektywów lustrzanych w zastępstwie MIRROR.

RF - oznacza tylne ogniskowanie. Obiektywy wyposażone w system, który porusza tylną grupą soczewek w celu szybkiego i cichego ustawienia ostrości.

Rozdzielczość - liczba zarejestrowanych pikseli obrazująca ilość informacji jaka została zawarta na zdjęciu. Im większa rozdzielczość sensora światłoczułego tym większa dokładność obrazu. Rozdzielczością nazywamy też zdolność układu obiektyw - sensor do precyzyjnego odwzorowywania szczegółów (podawana w ilości linii na powierzchnie obrazu).

SD, SLD (Super Dispersion) - oznacza bardzo niskie rozproszenie. Jest to określenie niektórych producentów optyki na wyrafinowane wersje szkła o niskiej dyspersji.

Sensor światłoczuły - układ scalony rejestrujący światło, które przez obiektyw pada na jego powierzchnię. Składa się z milionów maleńkich punkcików (pikseli) reagujących na światło o jednym z trzech kolorów. W aparatach cyfrowych element ten pełni funkcje "cyfrowego filmu" - złożony z punktów obraz trafia na końcu do przenośnej pamięci w postaci pliku zdjęciowego. Najczęściej stosowany układ to CCD, czasem stosuje się również przetwornik CMOS.

SHM (Mocowanie super-hybrydowe) - Tamron opracował zupełnie nowe mocowanie super-hybrydowe w oparciu o własną i innowacyjną technikę formowania wtryskowego, pozwalającą na stworzenie całkowicie nowego materiału hybrydowego ze stali i tworzywa sztucznego do wyrobu elementów konstrukcyjnych.

SIC, NSIC (Nikon Super Integrating Coating) - to najnowsza technologia powłok przeciwodblaskowych stosowana przez Nikona. Jest rozwinięciem technologii NIC.

SOFT FOCUS - dokładnie oznacza zmiękczony obraz. Jest to optyka portretowa wyposażona w układ powodujący szlachetne zmiękczenie obrazu. Stopień zmiękczenia jest najczęściej dwu- lub trzystopniowo regulowany i zawsze istnieje funkcja wyłączenia funkcji SOFT.

Solaryzacja - w fotografii cyfrowej efekt polegający na skrajnym podniesieniu kontrastu przez co na zdjęciu widzimy wyłącznie pola czarne i białe.

SP (Super Performance) Seria SP (Super Performance) - Tamrona to linia wysokiej jakości obiektywów, charakteryzujących się projektowymi parametrami technicznymi najwyższej klasy. Przy projektowaniu obiektywów serii SP absolutnym priorytetem było uzyskanie najwyższych parametrów technicznych i wybitnej jakości działania bez oglądania się na koszty. Dlatego obiektywy SP, cechujące się imponującą i innowacyjną konstrukcją, są wśród obiektywów Tamrona modelami studyjnymi.

SSM (Super Sonic wave Motor) - Silnik piezoelektryczny umożliwiający płynną i cichą pracę systemu AF. Odznacza się dużym momentem obrotowym przy małej prędkości oraz bardzo krótkim czasem rozruchu i zatrzymania. Jest bardzo cichy, co zmniejsza głośność pracy całego autofokusa. Obiektywy z silnikiem SSM są też wyposażone w czujnik pozycji układu ostrości obiektywu, który poprawia ogólną precyzje systemu AF.

STF (Smooth Trans Focus) - to płynne rozostrzenie, a dokładniej – płynne przejścia w obszarach ostrości i nieostrości. Technika ta zastosowana jest w portretowym obiektywie 135 mm f/2.8 Minolty, i polega na połączeniu elementu (filtra) apodyzacyjnego przepuszczającego mniej światła na obrzeżach niż w centrum i płynnego sterowania przysłoną w pobliżu pełnego otworu. Dzięki temu możemy uzyskać znacznie lepsze efekty szlachetnego zmiękczenia nieostrych planów niż w przypadku optyki Soft Focus i nikonowskich.

UC (Ultra Compact) - to oznaczenie występujące w nazwach niektórych obiektywów Sigmy o wyjątkowo zwartej konstrukcji.

USM (UltraSonic Motor) - to silnik ultradźwiękowy. Jest to opracowana przez Canona technologia napędu autofokusa za pomocą silnika ultradźwiękowego, który wbudowany jest w obiektyw. Jedną z zalet takiego rozwiązania jest ciche i płynne ustawienie ostrości, brak konieczności przeniesienia napędu autofokusa z korpusu aparatu do obiektywu oraz możliwość dopasowania parametrów silnika do mechaniki konkretnego obiektywu. Silnik USM może występować w wersji pierścieniowej lub jako mikrosilnik USM. Podobne technologie napędu autofokusa stosuje także Nikon w obiektywach AF-S oraz Sigma.

VC (Vibration Compensation) - system optycznej stabilizacji obrazu. Jest on oparty na 3 parach silników ślimakowych oraz kólkach, które rozlokowano dookoła grupy kompensatora optycznego (czyli stabilizowanych soczewek). System VC potrafi niwelować drgania powstające we wszystkich trzech płaszczyznach. Ruchy wykrywa żyroskopowy detektor współpracujący z zaawansowanym 32-bitowym mikroprocesorem typu RISC. Dzięki opatentowanemu przez markę Tamron pozycjonerowi oraz algorytmom wbudowanym w obiektyw, przez wizjer zawsze zobaczysz, nieporuszony i gładki obraz. W systemie kompensacji drgań (redukcji drgań) Tamron użyto trzech zwojów. Trzy zwoje przewodzące ustawiają system elektromagnetycznie, poprzez sygnały dostarczane im przez ruchy 3 stalowych kulek. Części obiektywu odpowiedzialne za redukcję drgań są umocowane w swoich pozycjach jedynie przez stalowe kulki, co sprawia zmniejszenie oporu, umożliwiając płynny ruch. Z elementami przemieszczającymi się równolegle do obrazu dzięki jednostce kontrolnej, robienie zdjęć z ręki nigdy nie było takie proste.

XR - Większa zwartość konstrukcji dzięki technologii XR Dzięki zmniejszeniu całkowitej długości układu optycznego opracowano optykę charakteryzującą się mniejszą średnicą obiektywu, przy zachowaniu tych samych wartości przysłony jak we wcześniejszych obiektywach i zwartej budowy. Rozkład światła poprawiono dzięki innowacyjnemu wykorzystaniu szkła XR (Extra Refractive Index ? specjalny współczynnik załamania), zapewniającemu minimalną aberrację.

ZL (Zoom Lock) Blokada zoomu - mechanizm blokady zoomu jest cechą, która okazuje się praktycznie niezbędną dla fotografów intensywnie korzystających z obiektywu zmiennoogniskowego. Przy częstym korzystaniu ze standardowego zoomu możliwość zablokowania obiektywu w najbardziej zwartym położeniu zoomu jest dogodnym dodatkiem, zapobiegającym niepożądanemu rozciągnięciu obiektywu podczas przenoszenia sprzętu.

Zoom - inaczej zmienna ogniskowa, jest to możliwość "zbliżenia" fotografowanego obiektu bez ruszania się z miejsca. W praktyce zmiana ogniskowej powoduje zwiększenie lub zmniejszenie kąta widzenia czego efektem jest wrażenie powiększania lub zmniejszania się naszego modelu. Jeśli w opisie aparatu cyfrowego wyczytamy, że zoom jest 3-krotny, znaczy to, że różnica między najmniejszą a największą ogniskową wynosi 3x.

Zoom cyfrowy - polega na wykadrowaniu centralnego fragmentu zdjęcia i "rozciągnięcia" go do pełnych wymiarów. Należy pamiętać, że używając zbliżenia cyfrowego tracimy na ostrości zdjęcia choć przy niedużych wartościach (np. 2-krotnie) nie jest to specjalnie dokuczliwe.